Japanski model
U japanskom finansijskom sistemu je prisutna značajna državna kontrola finansijskog sektora kao i specijalizacija banaka. Japanski model bankarskog sistema je karakterističan po ulozi glavnih banaka oko kojih su formirani industrijski konglomerati poznati kao keiretsu.
U okviru svake keiretsku grupe se nalazi po jedna komercijalna banka, koja je ujedno i stožer cele industrijske grupe. Kompanije u okviru keiretsu grupe imaju unakrsno učešće u deoničkom kapitalu, što omogućava homogenizaciju same grupe.
Korporacijska kontrola u odnosu na velike poslovne sisteme vrši se uglavnom preko glavnih banaka koje su u centru same grupe, čime se svode na najmanju meru tzv. informacione asimetrije. Drugim rečima, najveći broj regulativnih i kontrolnih mera se smatra endogenim i neformalnim. Odnosi između kompanija i banaka se oslanjaju na japansku filozofiju koja ističe poslovni moral i poverenje u prvi plan. Banka obezbeđuje neophodno finansiranje kompanije pod uslovom da kompanija garantuje banci očekivani nivo prinosa.
U poslednje vreme prisutno slabljenje čvrstih odnosa između kompanije i banaka, ovo se objašnjava na dva načina: kada su japanske firme postale jače i manje zavisne od bankarskih kredita, ta veza je počela slabiti. Drugi faktor je vezan za preusmeravanje dela štednje stanovništva u kupovinu neposredno na tržištu ili u ulaganja kod institucionalnih investitora, čime je pojačana uloga tržišta kapitala.
Japanski model Finansijski sistem čini: 13 ‘’glavnih’’ i 64 manje komercijalne banke:
- 7 banaka za dugoročne kredite,
- 7 trust banaka
- 69 štedno kreditnih banaka
